Jak zasilać biokominek? – najważniejsze informacje o biopaliwie

W coraz większej liczbie domów i mieszkań pojawiają się systemy grzewcze, takie jak kominki tradycyjne czy biokominki. Te drugie, można montować w blokach mieszkalnych, gdzie nie ma tradycyjnego systemu odprowadzania spalin. Jest to także bardzo ekologiczne rozwiązanie. Dlaczego? Przeczytaj i sam się przekonaj.

Czym jest biokominek?

Coraz popularniejszą alternatywą tradycyjnego paleniska w domu jest biokominek, który opalany jest biopaliwem. Zamiast drewna używa się paliwa w postaci płynnej lub żelowej. Jest to bezpieczniejsza forma użytkowania go w miejscach, w których nie ma systemu odprowadzania spalin, jednakże należy pamiętać, by całą konstrukcję i urządzenie umiejscowić w znacznej odległości od łatwopalnych przedmiotów.

Czym jest biopaliwo?

Zasilanie biokominka to klucz do sukcesu, by cieszyć się ciepłem w mieszkaniu, a także pięknym widokiem ognia. Do zasilania tego urządzenia wykorzystuje się biopaliwo, które najczęściej pozyskuje się drogą przetworzenia produktów pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego. Ze względu na stan skupienia, na rynku znaleźć można biopaliwa stałe, ciekłe i gazowe. Produkowane są z biomasy, za którą uważa się całość materii roślinnej i zwierzęcej, które ulega biodegradacji. Dzięki temu uznawane są za odnawialne źródła energii.

Cechy charakterystyczne dobrego biopaliwa

Decydując się na zakup i montaż biokominka, należy wybrać optymalne biopaliwo do jego zasilania. Preparat o wysokich parametrach, nie tylko zapewni bezpieczeństwo podczas użytkowania, ale też wpłynie na jakość i wydajność spalania. Ponadto wysokiej jakości biopaliwo charakteryzuje się nie tylko brakiem zanieczyszczeń, ale też nieprzyjemnego zapachu podczas wypalania biopłynu.

Warto wiedzieć, że kompozycja dobrej jakości paliwa oparta jest na bazie etanolu, który jest naturalnym alkoholem produkowanym z surowców roślinnych. Dostępne na rynku paliwa do biokominków, które powstają na bazie etanolu są dodatkowo wzbogacane innymi składnikami skażającymi. Jeżeli użytkownikowi zależy na bezpiecznym i wygodnym użytkowaniu kominka, należy go zasilać płynem najwyższej jakości, które jest wysokokaloryczne, a także długo spala się żółtym odcieniem płomieni.

Zobacz inne artykuły w kategorii

Pytania i odpowiedzi

To jest tekst napisany w edytorze tekstowym.

  • Wkład kominkowy stalowy czy żeliwny?

    Nie ma jednej odpowiedzi, który lepszy stalowy czy żeliwny. Korpusy wkładów zrobione z żeliwa są tańsze i lepiej akumulują ciepło niż stalowe. Ale muszą być wykonane z żeliwa wysokiej jakości, a ścianki korpusu muszą być grube (8-10 mm), masywne i ciężkie. Korpus może być zrobiony ze skręcanych płyt żeliwnych lub monolityczny wykonany z jednego odlewu bez spawów i połączeń. Korpus odlewany jest bardzo szczelny, dzięki czemu powietrze nie napływa do paleniska w sposób niekontrolowany. Zaletami wkładów stalowych są przede wszystkim szczelność oraz duży wybór wzorów. Wkłady stalowe robi się ze specjalnej stalii o grubości 4-6 mm. Wkłady od renomowanych producentów są wykonywane ze stali odpornej na korozję i odkształcenia związane ze zmianą temperatury. Komora spalania we wkładach stalowych wyłożona jest szamotem lub wermikulitem. Korpus wkładu kominkowego, niezależnie od tego czy żeliwny, czy stalowy, jeśli będzie wykonany z kiepskiego materiału, po pewnym czasie ulegnie uszkodzeniu. Dotyczy to głównie wkładów o ściankach o małej grubości, które nagrzewają się nierównomiernie. Powstają wówczas duże naprężenia, które powodują pękanie żeliwa lub odkształcanie się stali. Najtrwalsze i najsolidniejsze są wkłady ciężkie, w tym przypadku waga ma znaczenie.

  • Czy kominek można zamontować w każdym domu?

    Obecnie kominki instaluje się niemal we wszystkich nowo budowanych domach. Stają się one, przy obecnych, stale rosnących cenach paliw, bardzo ekonomicznym i bardzo wydajnym źródłem ciepła. Stają się także główną ozdobą salonu. Kominek musi być podłączony do komina w sposób szczelny, przez który odprowadzane są spaliny. Każdy kominek musi mieć własny przewód dymowy o wymiarach dostosowanych do mocy i wielkości paleniska. Rodzaj kominka, a także jego wielkość i lokalizację najlepiej ustalić już na etapie projektowania domu. Można wówczas uwzględnić wszystkie wymagania techniczne co do wielkości komina, przyłącza powietrza do spalania, wzmocnić strop czy podłogę. W starych remontowanych domach, w których nie było kominka, można go zbudować, ale trzeba mu zapewnić tak jak w nowych budynkach odpowiednie warunki techniczne.

  • Jaki wkład kominkowy wybrać?

    Wszystko zależy od tego jakie są nasze oczekiwania. Czy będzie użytkowany okazjonalnie, dla poprawy nastroju i spędzenia przyjemnych chwil z rodziną i znajomymi, czy też będzie traktowany jako efektywne, ważne źródło ciepła w naszym domu. Jeśli ma to być efektywne źródło ciepła powinniśmy wrócić szczególną uwagę na parametry techniczne i użytkowe wkładu kominkowego. Dobrej jakości wkład kominkowy powinien być trwały i odporny na wielogodzinne działanie wysokiej temperatury (przystosowany do palenia ciągłego), a także jej nagłe zmiany. Powinien jeszcze przez wiele godzin po wygaśnięciu ognia, oddawać ciepło do otoczenia. Wymagania te spełniają wkłady żeliwne oraz stalowe z akumulacyjną komorą spalania lub akumulacją.

  • Jaką moc powinien mieć wkład?

    Wybierając wkład kominkowy szczególną uwagę zwracamy przede wszystkim na moc i sprawność urządzenia. Producenci podają moc nominalną wkładu, mierzoną podczas testów laboratoryjnych. Jest ona zdecydowanie bardziej miarodajna niż moc maksymalna, której nie uzyskujemy podczas normalnego użytkowania kominka. Jeżeli kominek ma być podstawowym źródłem ciepła, jego moc nominalna powinna odpowiadać zapotrzebowaniu na ciepło podane w dokumentacji projektowej budynku. Jeśli jej nie ma możemy przyjąć orientacyjne wartości - dla domów nowych, dobrze ocieplonych - 30-40 W/m3 - dla starszych domów ze słabą izolacją - 80-100 W/m3 Jeżeli kominek ma być jedynie dodatkowym, wspomagającym źródłem ciepła, jego moc nominalna może być zdecydowanie mniejsza. Producenci podają kubaturę lub powierzchnię, jaką jest w stanie ogrzać dany wkład kominkowy.